Display Supplier &
Manufacturer
Display Supplier &
Manufacturer
W handlu coraz częściej stosowane są różne cyfrowe nośniki, które pełnią funkcje reklamowe. Mogą być to pojedyncze ekrany, a także różne ich kombinacje np. w postaci ścian video (videowall). Wszelkie elektroniczne rozwiązania pozwalają na automatyzację procesu zmiany prezentowanych na nich treści – np. przy zastosowaniu elektronicznych etykiet widoczne na nich ceny można w każdej chwili aktualizować w systemie, bez konieczności angażowania zespołu pracowników. Ponadto, ekrany powszechnie stosowane są również w innych urządzeniach, z których korzystamy podczas zakupów np. POSach (ang. POS – Point of Sale).
Wciąż jako nośników reklam najczęściej używa się wyświetlaczy LCD-TFT. Wnętrza handlowe np. galerie są intensywnie oświetlone, więc uzyskanie optymalnej czytelności treści, wiąże się z koniecznością odpowiedniego dobrania parametrów optycznych, w tym jasności (co najmniej 750 cd/m2). Ciekawym rozwiązaniem, które – przy nasyceniu przestrzeni różnego rodzaju ekranami – daje szansę przykucia uwagi potencjalnych klientów, są videowalle. To systemy połączonych ze sobą wyświetlaczy LCD-TFT, na których prezentowany jest jeden obraz; w tego typu zastosowaniach najlepiej korzystać z modeli bezramkowych, w których obramowanie matrycy zredukowane jest do niezbędnego minimum.
Alternatywą dla LCD-TFT mogą być wyświetlacze e-papierowe, zwłaszcza kolejne warianty kolorowych EPD, jak np. model Palette od E Inka. To rozwiązania napędzane prostszą (i tańszą) elektroniką, która pozwala na uzyskanie siedmiu kolorów: czarnego, białego, czerwonego, żółtego, niebieskiego, zielonego i pomarańczowego, czyli popularnych barw stosowanych w reklamie.
POS (point of sale), zwane również POP (point of purchase), to miejsca, w których dokonujemy transakcji płatniczych. Znajduje się w nich szereg urządzeń, które wspierają proces zakupów – poza m.in. kasami fiskalnymi, będą to również np. wagi.
W kompaktowych kasach fiskalnych najczęściej stosowanymi – ze względu na przewidywalność w zakresie sposobu korzystania z urządzenia (w stałych warunkach panujących w otoczeniu np. w zakresie oświetlenia czy temperatury, a także niezmiennego kąta patrzenia na ekran) – są wyświetlacze LCM (za wyjątkiem urządzeń, z których korzysta się np. w taksówkach – ze względu na konieczność obsługi zarówno w dzień, jak i w nocy, a także w skrajnie niskich i wysokich temperaturach, rekomendowane będzie zastosowanie wyświetlaczy OLED).
W punktach samoobsługowych, w których klient bezpośrednio „komunikuje się” z urządzeniem, implementowane są wyświetlacze LCD-TFT o odpowiednio dobranych parametrach optycznych (w tym jasności ok. 500 cd/m2, a także pełnych kątach obserwacji). To rozwiązania, które obsługiwane są za pomocą dotyku – wymaga to nałożenia na wyświetlacz LCD-TFT sensora dotykowego oraz szkła ochronnego. W przypadku tego typu urządzeń warto rozważyć aplikację wybranych powłok, jak np. anti-fingerprint (AF), której idealnie gładka struktura zapobiega przywieraniu zanieczyszczeń, w tym tłuszczu. Dzięki niej powierzchnia ekranu będzie wyglądała schludniej – nie będzie na niej widać m.in. odcisków palców, których głównym składnikiem jest właśnie tłuszcz.
W ramach pojęcia „automaty vendingowe” mieszczą się różne maszyny, w których dokonujemy zakupów. Zaliczyć do nich można rozwiązania służące do sprzedaży towarów np. napojów i przekąsek oraz usług np. różnego rodzaju biletów. Na wybór odpowiednej technologii wizualizacji danych, wpływ będzie miała nie tylko funkcja ekranu, lecz również lokalizacja urządzenia.
W automatach vendingowych, które wymagają prostego ekranu do prezentowania podstawowych informacji, takich jak koszt wybranego towaru, z powodzeniem można stosować rozwiązania monochromatyczne np. wyświetlacze OLED. To technologia, która – dzięki wysokiemu kontrastowi i szerokim kątom widzenia – zapewnia doskonałą czytelność treści bez względu na warunki, w jakich obsługiwane będzie urządzenie. Ponadto, wyświetlacze OLED charakteryzują się szerokimi zakresami temperatur pracy, zwykle określanym w przedziale od -40 do 80°C, co sprawia, że mogą być stosowane w aplikacjach indoorowych i outdoorowych.
Z kolei w automatach vendingowych, które umożliwiają użytkownikom zarządzanie różnymi opcjami zakupu, np. personalizacją zamawianej przekąski/napoju, konieczne będzie stosowanie zaawansowanych interfejsów – najlepiej będą one prezentowały się na wyświetlaczach LCD-TFT, a ich obsługę ułatwi funkcja dotyku. W przypadku tego typu aplikacji, konfiguracja modułu będzie zależała od warunków panujących w otoczeniu – przede wszystkim lokalizacji (indoor/outdoor), która zdefiniuje pozostałe czynniki, takie jak np. natężenie światła czy zakres temperatur; na końcu pozostaje jeszcze wybór sensora dotykowego i określenie parametrów szkła ochronnego.
W przypadku, gdy automat vendingowy zlokalizowany jest w przestrzeni publicznej, warto rozważyć również aplikację wybranych powłok, jak np. anti-shatter (AS), zapobiegającą rozprzestrzenianiu się odłamków szkła w przypadku uszkodzenia powierzchni ekranu. Co więcej, zastosowana w urządzeniu elektronika może również wymagać dodatkowej ochrony przed takimi czynnikami, jak możliwość zanieczyszczenia (np. pyłami) czy zalania (np. wodą). Zapewni ją obudowa o odpowiednim poziomie szczelności.
W menuboardach zlokalizowanych w restauracjach czy kawiarniach powszechnie korzysta się z wyświetlaczy LCD-TFT. Ich parametry będą zależeć od warunków lokalizacji urządzenia. Przykładowo: aby zapewnić odpowiednią czytelność treści jasność każdorazowo dobierana powinna być do ilości światła w danej przestrzeni; np. w miejscach o przytłumionym oświetleniu możliwe jest korzystanie z modeli o jasności ok. 250 cd/m2 (ale już absolutnie nie sprawdzą się one przy intensywnym oświetleniu! – w takich warunkach wymagane jest co najmniej 750 cd/m2). Innym parametrem, na który warto zwrócić uwagę są kąty obserwacji – najlepiej, aby były one pełne, zapewniając dostęp do prezentowanych treści z niemal każdej płaszczyzny.
Niektóre menuboardy są eksploatowane przez całą dobę – w takich aplikacjach należy korzystać z wyświetlaczy LCD-TFT przystosowanych do pracy w trybie ciągłym, 24/7. Te modele będzie wyróżniał wydłużony czas życia LEDów, z których zbudowany jest backlight. Na rynku dostępne są rozwiązania, dla których ten parametr określany jest nawet na poziomie 100 000 godzin. Tego typu wyświetlacze LCD-TFT dostępne są m.in. w ofercie Litemaxa (to seria określana jako Durapixel, która z nazwy nawiązuje do słowa „durable”, czyli trwały).
Innym popularnym rozwiązaniem wprowadzanym w sieciowych restauracjach czy kawiarniach są kioski/totemy do składania zamówień; również powszechnie stosowane są w nich są wyświetlacze LCD-TFT. Zwykle tego typu urządzenia zlokalizowane są we wnętrzach, w dodatku o stałych warunkach w zakresie np. oświetlenia i temperatury, co pozwala przyjąć pewną standaryzację parametrów. Aby zapewnić jak najlepszą czytelność treści, powinny być to rozwiązania o jasności ok. 750 cd/m2, a niewątpliwym atutem będą również pełne kąty obserwacji (zwłaszcza, gdy składającemu zamówienie towarzyszą inne osoby – optymalny dostęp do treści będzie miała nie tylko osoba stojąca naprzeciwko, lecz również te, które są po bokach ekranu). To urządzenia, w których wymagana jest funkcja dotyku, dlatego konieczne będzie dobranie sensora dotykowego, a także określenie grubości szkła ochronnego.
W tego typu aplikacjach, w celu podnoszenia bezpieczeństwa konsumentów, rekomendowane jest stosowanie powłok anti-microbial (AM), które znacząco ograniczają możliwość namnażania się na powierzchni ekranów drobnoustrojów nanoszonych przez każdego użytkownika korzystającego z urządzenia. Ich skuteczność określana jest na poziomie 99.9%.
Na zapleczach restauracji i kawiarni coraz częściej korzysta się z urządzeń z ekranami, które wspomagają czynności wykonywane przez pracowników. Należą do nich np. systemy do zarządzania zamówieniami, które umożliwiają śledzenie kolejnych etapów ich realizacji.
Jednocześnie na rynku pojawia się również profesjonalny sprzęt gastronomiczny, w którym tradycyjne przyciski czy pokrętła zastępowane są ekranami z funkcją dotyku. W tego typu rozwiązaniach stosowane są np. wyświetlacze LCD-TFT o standardowych parametrach, na które następnie nakładane są sensory dotykowe oraz szkło ochronne. To aplikacje, w których zwykle konieczna jest dodatkowa kalibracja modułu – tak, aby dostosować czułość panelu dotykowego do warunków panujących w kuchni (m.in. możliwości zachlapania powierzchni ekranu np. wodą czy olejem oraz obsługi modułu w rękawiczkach np. lateksowych czy nitrylowych).