I²C (Inter-Integrated Circuit) to dwuprzewodowy interfejs komunikacyjny opracowany przez firmę Philips do wymiany danych między układami scalonymi wewnątrz urządzenia. Wykorzystuje dwie linie: SDA (dane) i SCL (zegar) i działa w trybie master–slave, w którym centralny kontroler (np. mikrokontroler) zarządza transmisją, a jedno lub więcej urządzeń podrzędnych (czujniki, kontrolery, wyświetlacze) odpowiada na jego żądania.
I²C jest ceniony za prostotę, niewielką liczbę wyprowadzeń i możliwość obsługi wielu urządzeń na jednej magistrali. Choć jest wolniejszy od SPI, doskonale sprawdza się w zastosowaniach, w których kluczowe są kompaktowość, niski koszt i niezawodność – takich jak kontrolery dotyku, czujniki, systemy IoT czy konfiguracja wyświetlaczy (np. odczyt danych EDID).
