Logistyka w branży elektronicznej – jak organizować dostawy wyświetlaczy?

Dobrze zaplanowana logistyka ma bezpośredni wpływ na przewidywalność dostaw i ciągłość produkcji. W branży elektronicznej nie chodzi więc wyłącznie o transport komponentu od producenta do miejsca jego dalszego wykorzystania. Znaczenie mają również dostępność komponentów, miejsce ich pochodzenia, wybrany sposób transportu, warunki Incoterms, procedury celne, a nawet sposób pakowania. W przypadku wyświetlaczy odpowiednie zaplanowanie całego procesu jest szczególnie istotne – pozwala lepiej dopasować model dostaw do harmonogramu produkcji i specyfiki konkretnego projektu.

W tym artykule odpowiadamy na najczęstsze pytania dotyczące organizacji dostaw wyświetlaczy – od transportu z Dalekiego Wschodu, przez nasz magazyn, po dostawę do zakładu produkcyjnego klienta.

Jednym z parametrów, które należy uwzględnić przy planowaniu dostaw, jest również lead time, czyli czas realizacji zamówienia. Jego długość może zależeć m.in. od dostępności produktu, produkcji i transportu. Temu zagadnieniu poświęciliśmy osobny artykuł: Lead time w branży elektronicznej – od czego zależy czas realizacji zamówienia na wyświetlacze?

Lokalny magazyn a dostępność produktów

W przypadku wyświetlaczy istotna część łańcucha dostaw jest związana z Dalekim Wschodem, gdzie zlokalizowani są producenci wielu komponentów wykorzystywanych do ich produkcji, a także samych modułów. Dlatego sposób realizacji dostawy w dużej mierze zależy od tego, gdzie dany produkt jest aktualnie dostępny.

Najkrótsza ścieżka dotyczy produktów dostępnych w naszym magazynie w Polsce. Wybrane standardowe moduły są dostępne lokalnie, dzięki czemu ich realizacja nie wymaga oczekiwania na produkcję ani organizacji transportu międzynarodowego. Pozwala to znacząco skrócić czas potrzebny na przygotowanie dostawy.

Innym scenariuszem jest dostępność produktu w europejskim magazynie producenta lub dostawcy. W takiej sytuacji towar nadal musi zostać przetransportowany do Polski, ale proces logistyczny jest krótszy i prostszy niż w przypadku dostaw z Dalekiego Wschodu. Zwykle nie wymaga również procedur importowych właściwych dla towarów sprowadzanych spoza Unii Europejskiej. Jeżeli produkt nie jest dostępny ani lokalnie, ani w magazynie europejskim, proces obejmuje więcej etapów. Towar może być dostępny w magazynie producenta na Dalekim Wschodzie albo wymagać wyprodukowania kolejnej partii. Następnie organizowany jest transport do Polski, przeprowadzane są wymagane procedury celne, a produkt trafia do naszego magazynu.

Dlaczego produkty trafiają najpierw do naszego magazynu?

W przypadku produktów sprowadzanych z Dalekiego Wschodu konieczne jest przeprowadzenie odpowiednich procedur celnych. Realizujemy je po naszej stronie, bez angażowania klienta. Podczas odprawy wykorzystywane są m.in. kody HS (Harmonized System), czyli międzynarodowe kody klasyfikacji towaru. Dane te mogą być również udostępniane klientom na potrzeby procesów zakupowych, dokumentacji lub audytów.

Po dopełnieniu formalności towar trafia do naszego magazynu, gdzie jest weryfikowany przed dalszą wysyłką. Ma to szczególne znaczenie np. w przypadku produktów zamawianych po raz pierwszy – dodatkowa kontrola jakości pozwala potwierdzić ich zgodność przed skierowaniem do docelowego miejsca dostawy.

Po weryfikacji organizujemy dalszą wysyłkę pod adres wskazany przez klienta – może nim być np. zakład produkcyjny, w którym odbywa się montaż urządzeń.

Transport z Dalekiego Wschodu – lotniczy, morski czy kolejowy?

Produkty z Dalekiego Wschodu mogą być transportowane na kilka sposobów. Model transportu dobieramy do specyfiki konkretnego zamówienia – przede wszystkim wielkości partii, oczekiwanego terminu dostawy, kosztów przewozu oraz bieżącej dostępności połączeń. W projektach, w których klient może planować zapotrzebowanie z większym wyprzedzeniem, sposób transportu często uwzględniamy już na etapie ofertowania. Pozwala to od początku określić rozwiązanie korzystne zarówno pod względem terminu dostawy, jak i kosztów.

Transport lotniczy jest zwykle najszybszym, ale jednocześnie najdroższym rozwiązaniem. Korzystamy z niego przede wszystkim przy pilnych dostawach, mniejszych partiach lub wtedy, gdy skrócenie czasu transportu ma większe znaczenie niż jego koszt. Może być również wykorzystywany w sytuacji, gdy konieczne jest szybkie uzupełnienie zapasu. Jeżeli dany produkt musi zostać sprowadzony drogą lotniczą, wyższy koszt transportu może przełożyć się również na jego finalną cenę.

Transport morski pozwala ograniczyć koszty przy większych wolumenach, ale wiąże się z najdłuższym czasem przewozu. Dlatego jest szczególnie korzystnym rozwiązaniem w projektach, w których zapotrzebowanie można określić z odpowiednim wyprzedzeniem i uwzględnić czas transportu w harmonogramie dostaw. Na termin przewozu mogą wpływać m.in. sytuacja w portach, dostępność połączeń, przebieg trasy czy dodatkowe operacje przeładunkowe.

Transport kolejowy stanowi rozwiązanie pośrednie pod względem czasu i kosztów. Może być alternatywą dla transportu morskiego wtedy, gdy wymagany jest krótszy czas przewozu, a transport lotniczy byłby ekonomicznie nieuzasadniony. Jego dostępność i terminowość zależą jednak od konkretnej trasy oraz bieżących uwarunkowań logistycznych i geopolitycznych.

Przy wyborze sposobu transportu bierzemy pod uwagę nie tylko cenę przewozu, ale również wielkość i wartość partii, wymagany termin dostawy, częstotliwość kolejnych zamówień oraz możliwość wcześniejszego zaplanowania zapotrzebowania. W projektach seryjnych liczy się bowiem nie pojedyncza dostawa, ale taki model transportu, który można stabilnie wpisać w harmonogram produkcji.

W zależności od potrzeb projektu możliwe jest także łączenie różnych wariantów transportu – np. planowanie regularnych dostaw większych partii drogą morską i wykorzystanie transportu lotniczego w przypadku pilnego uzupełnienia zapasu. Dobór rozwiązania każdorazowo opieramy więc na konkretnych wymaganiach projektu, harmonogramie i całkowitym koszcie organizacji dostawy.

Bezpośrednia wysyłka od producenta – czy to się opłaca?

Niekiedy klienci pytają nas o możliwość wysyłki produktu bezpośrednio od zagranicznego producenta. Nie rekomendujemy jednak takiego modelu dostawy. Zamówienia realizujemy przez nasz magazyn, a następnie kierujemy je do miejsca wskazanego przez klienta.

Jednym z powodów są koszty. Przewóz pojedynczego zamówienia bezpośrednio od producenta może być znacznie droższy niż transport skonsolidowany organizowany przez Unisystem. Łączymy kilka przesyłek w jeden transport, dzięki czemu koszty przewozu mogą zostać rozłożone na większy wolumen. W praktyce często oznacza to efektywniejszy kosztowo model dostawy.

Bezpośredni import oznaczałby również przejęcie przez klienta obowiązków związanych z odprawą celną oraz dodatkowych kosztów obsługi importu. Współpracujemy ze sprawdzonymi agencjami celnymi i organizujemy te formalności po naszej stronie. Klient realizujący import samodzielnie musiałby natomiast nawiązać współpracę z odpowiednią agencją lub udzielić jej wymaganych upoważnień, co wiąże się z dodatkowymi formalnościami i może wydłużyć cały proces.

Istotna jest również możliwość weryfikacji produktu przed dalszą wysyłką. Towar trafiający do naszego magazynu jest sprawdzany, co ma szczególne znaczenie m.in. przy pierwszych zamówieniach danego modelu. Pozwala to wykryć ewentualne niezgodności jeszcze przed dostarczeniem produktu do klienta.

Na jakich warunkach Incoterms realizowane są dostawy?

Incoterms to międzynarodowe reguły handlowe określające podział obowiązków, kosztów i ryzyka pomiędzy sprzedającym a kupującym w związku z dostawą towaru. W naszej relacji handlowej sprzedającym jest Unisystem, a kupującym – klient. Reguły te wskazują m.in., w którym miejscu następuje dostawa i przejście ryzyka oraz która ze stron odpowiada za poszczególne etapy organizacji transportu.

Odwołujemy się do Incoterms 2020 – aktualnej wersji reguł opracowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC). Obejmuje ona 11 reguł określających różne modele realizacji dostaw. Należą do nich m.in.:

• EXW (Ex Works) – sprzedający udostępnia towar w swojej siedzibie lub innym uzgodnionym miejscu, a dalsza organizacja transportu pozostaje po stronie kupującego,
• FCA (Free Carrier) – sprzedający przekazuje towar przewoźnikowi wskazanemu przez kupującego w uzgodnionym miejscu,
• CPT (Carriage Paid To) – sprzedający opłaca transport do wskazanego miejsca, natomiast ryzyko przechodzi na kupującego już w momencie przekazania towaru przewoźnikowi,
• CIP (Carriage and Insurance Paid To) – działa podobnie jak CPT, ale sprzedający zapewnia dodatkowo ubezpieczenie transportu,
• DAP (Delivered at Place) – sprzedający organizuje transport do uzgodnionego miejsca przeznaczenia, natomiast formalności importowe pozostają po stronie kupującego,
• DDP (Delivered Duty Paid) – sprzedający odpowiada za organizację dostawy do wskazanego miejsca, w tym formalności importowe i związane z nimi należności.

Poszczególne warianty różnią się zakresem obowiązków sprzedającego i kupującego, m.in. w zakresie organizacji transportu, kosztów oraz momentu przejścia ryzyka.

Nie wszystkie z tych wariantów są wykorzystywane w naszym modelu sprzedaży. Podstawowym warunkiem wskazanym w Ogólnych Warunkach Sprzedaży obowiązujących w Unisystemie jest EXW (Ex Works) – siedziba Sprzedającego. Oznacza to, że przy braku odmiennych ustaleń ryzyko związane z towarem przechodzi na kupującego w momencie udostępnienia go do jego dyspozycji w naszej siedzibie. Miejsce i pozostałe zasady realizacji dostawy są określane w zamówieniu i jego potwierdzeniu. Jeżeli strony uzgodnią inne warunki, mają one pierwszeństwo przed zasadami wynikającymi z OWS.

Jak zabezpieczane są wyświetlacze na czas transportu?

Wyświetlacze wymagają odpowiedniego zabezpieczenia zarówno przed uszkodzeniami mechanicznymi, jak i czynnikami związanymi z transportem oraz magazynowaniem. Sposób pakowania dobierany jest do rodzaju produktu, jego wymiarów, konstrukcji oraz wielkości dostawy.

W zależności od produktu stosowane mogą być m.in.:

• tacki transportowe i separatory – pozwalają ustabilizować poszczególne moduły oraz ograniczyć ich przemieszczanie się i wzajemny kontakt podczas transportu,
• pianki i elementy amortyzujące – wypełniają wolną przestrzeń w opakowaniu i ograniczają wpływ wstrząsów, uderzeń oraz nacisku na moduł,
• opakowania ESD – zabezpieczają elementy elektroniczne przed wyładowaniami elektrostatycznymi, które mogą uszkodzić wrażliwe komponenty,
• zabezpieczenia powierzchni wyświetlacza lub szkła – chronią powierzchnie optyczne przed zarysowaniem, zabrudzeniem i innymi uszkodzeniami mogącymi powstać podczas transportu i przeładunku,
• kartony zbiorcze – umożliwiają bezpieczne grupowanie większej liczby produktów i dodatkowo zabezpieczają je przed przemieszczaniem oraz naciskiem z zewnątrz,
• zabezpieczenia transportu paletowego – przy większych partiach produkty mogą być dodatkowo stabilizowane i zabezpieczane na palecie, tak aby ograniczyć ryzyko przesunięcia lub uszkodzenia podczas kolejnych etapów transportu.

W przypadku innych komponentów elektronicznych sposób pakowania może wyglądać inaczej. Wybrane elementy mogą być np. dostarczane w formacie tape & reel, który umożliwia ich bezpośrednie wykorzystanie w zautomatyzowanych procesach montażowych.

Odpowiednie opakowanie ma więc znaczenie nie tylko podczas samego transportu. Powinno również ułatwiać bezpieczne magazynowanie produktu oraz jego dalsze wykorzystanie w procesie produkcyjnym klienta.

Oznaczenia, etykiety i numery katalogowe klienta

Logistyka obejmuje również prawidłową identyfikację produktu. Ma to szczególne znaczenie w projektach seryjnych, w których dostawy są przyjmowane do magazynu klienta lub bezpośrednio do zakładu EMS i muszą zostać prawidłowo przyporządkowane do konkretnego projektu.

Produkty oznaczamy zgodnie z obowiązującą polityką nadawania numerów części (P/N). W zależności od ustaleń projektowych możemy również stosować numery katalogowe klienta, kody kreskowe, kody QR oraz inne wymagane oznaczenia. Odpowiednio przygotowana etykieta ułatwia identyfikację produktu na kolejnych etapach – od przyjęcia dostawy, przez magazynowanie, aż po wykorzystanie komponentu na linii produkcyjnej.

Planowanie zapotrzebowania a ciągłość dostaw

W projektach seryjnych logistyka zaczyna się znacznie wcześniej niż w momencie organizacji transportu. Regularnie aktualizowana prognoza zapotrzebowania pozwala wcześniej planować kolejne partie, zabezpieczać komponenty i moce produkcyjne oraz uwzględniać zmiany wolumenów, sezonowe wzrosty zapotrzebowania czy planowane zwiększenie skali produkcji. Ma to szczególne znaczenie w projektach długoterminowych, w których ciągłość dostaw wymaga odpowiedniego planowania z wyprzedzeniem.

Zamówienia buforowe

Jednym z rozwiązań wspierających ciągłość dostaw są zamówienia buforowe. Polegają one na wcześniejszym zabezpieczeniu określonej ilości produktu, która następnie może być odbierana zgodnie z uzgodnionym harmonogramem. Dzięki temu kolejne dostawy są w mniejszym stopniu zależne od bieżącego czasu produkcji, a klient nie musi jednorazowo odbierać całej zakontraktowanej partii.

Wielkość bufora powinna odpowiadać rzeczywistemu zapotrzebowaniu oraz harmonogramowi produkcji. Zbyt mały zapas może nie zapewnić odpowiedniego zabezpieczenia, natomiast zbyt duży oznacza niepotrzebne magazynowanie produktu i zamrożenie środków.

Więcej na ten temat opisujemy w osobnym artykule: Zamówienia buforowe w branży elektronicznej – jak zabezpieczyć dostępność komponentów i uporządkować dostawy?

EOL (End of Life) dla wyświetlaczy

W projektach długoterminowych równie ważne jest monitorowanie cyklu życia wyświetlacza i jego kluczowych komponentów. Jeżeli producent zapowiada zakończenie produkcji konkretnego modelu lub jednego z elementów wykorzystywanych do jego produkcji, dotychczasowy sposób zaopatrzenia może wymagać zmiany.

W zależności od sytuacji konieczne może być wcześniejsze zabezpieczenie odpowiedniego wolumenu, realizacja Last Time Buy, wybór alternatywnego produktu lub przeprowadzenie redesignu urządzenia. W przypadku wyświetlaczy ma to szczególne znaczenie, ponieważ zastąpienie jednego modelu innym może wymagać zmian mechanicznych, elektrycznych lub programowych.

Temu zagadnieniu poświęciliśmy osobny materiał: End of Life (EOL) w elektronice – jak zabezpieczyć produkt przed wycofaniem komponentów?

Jak zaplanować logistykę w projekcie seryjnym?

Nie ma jednego modelu logistycznego odpowiedniego dla każdego projektu. Inaczej będzie wyglądała realizacja standardowego produktu dostępnego lokalnie, inaczej regularnych dostaw z Dalekiego Wschodu, a jeszcze inaczej rozwiązania customizowanego produkowanego w określonej konfiguracji.

Przy planowaniu logistyki warto więc uwzględnić:

• dostępność produktu i miejsce jego pochodzenia,
• oczekiwane wolumeny i częstotliwość dostaw,
• lead time,
• sposób i czas transportu,
• docelowe miejsce dostawy,
• ustalone warunki Incoterms,
• wymagania dotyczące opakowania i oznakowania,
• prognozowane zmiany zapotrzebowania,
• potrzebę utrzymywania zapasu lub wykorzystania zamówień buforowych,
• przewidywany cykl życia produktu.

Im wcześniej te elementy zostaną określone, tym łatwiej zaplanować przepływ produktów i dopasować sposób realizacji dostaw do harmonogramu produkcji.

Planujesz dostawy wyświetlaczy do projektu seryjnego? Skontaktuj się z nami – dobierzemy model realizacji dopasowany do wolumenu, harmonogramu i miejsca dostawy.